آرامش من

تمام لحظه های من با تو پیوند خورده اند

بدان همیشه و هر زمان در کنار توام

از روزی که پا به زندگی پوچم نهادی بار دیگر متولد شدم

عشق را به خزان دلم به ارمغان آوردی

من اینگونه نبودم تو عشق را با من آشنا کردی

نمی دانم نامت را چه بگذارم

ای زیبای زندگی ام

گاه احساس می کنم اول خدا تو را آفرید بعد از روی تو تمام زیبایی ها را خلق کرد

بهترینم

در سالروز عشقمان با دستان تهی هیچ چیز برای پیشکش کردن ندارم

فقط از عشقی که در این یک سال به من ارزانی داشتی

با تمام وجود فریاد می زنم دوستت دارم زندگی بی تو برایم محال است

دوست دارم تو را به ارزش همه زندگی ام

عشق من

از روزی که چشمانم به چشمان زیبایت خیره ماند جز تو زیبایی های تو در دنیا زیبایی نیافتم

گل زیبای زندگی ام

چرا از تو نگویم؟ چراچشمانم برای چشمانت نبارد؟

وقتی همه دریاها در قلب مهربون تو جریان دارند چرا من یک قطره پر هیاهو نباشم ؟

عزیزم

مرا به خاطر همه نامه هایی که برای تو ننوشته ام ببخش

مرا به خاطر لبخند هایی که زندانی کردم و از تو دریغ داشته ام ببخش

بهترینم

صدایم را ببخش....لبهایم را ببخش....اشکهایم را ببخش

میخواهم همانی شوم که تو می خواهی

مهربونم

می خوام همه بدونند چقدر عاشقت هستم

فقط تویی که می پرستم

بگذار بار دیگر نامت را تکرار کنم

نامت زیباست و یادت دلنشین

حال تو بگو چگونه ستایشت کنم

در حالی که قلبت از محبت بی نیاز است

آرامش من .......

دوستت دارم

                                                                                       آرزویم همه سر سبزی توست : بیدل ...

 تقدیم به کسی که خیلی دوسش دارم:(س)

وقتيكه عاشق چشمات شدم تازه

فهميدم كه زيبايي چيست وقتيكه تو

 رو در قلب كوچكم جای دادم تازه

 صدای ضربان قلبم را شنيدم وقتيكه

 دست در دستان تو نهادم تازه معنای

 گرمي را درك كردم لحظه ها و

ثانيه هايي را كه با تو سپري مي كنم

 بيشتر پی به معنای زندگی مي برم

هنگامی كه به ياد تو هستم می فهمم

كه آرامش چيست و هرگاه به جدایی

می انديشم كنار خود سايه مرگ را می بينم.

دروغ و بی اساس بود و در حقیقت نفرت من به تو بود که

روز به روز بیشتر میشد و هر چه تو را بیشتر میشناختم

به پستی و دورویی تو بیشتر پی می بردم

که احساس در قلب من جا گرفت که بالاخره باید

از هم جدا شویم و دیگر به هیچ وجهی حاضر نیستم که

روزی دوست تو باشم.اگر چه عمر دوستی ما چون گل کوتاه بود ولی

در همین مدت کم توانستم به طبیعت فرومایه و هوس های زشت تو پی ببرم

بسیاری از اخلاق ها و صفات تو برای من روشن شده مطمئن هستم

دین خشونت طبع و تند خوی تو بالاخره روزی تو را بدبخت خواهد کرد

اگر دوستی ما سر بگیرد تمام عمر

را با پشیمانی خواهم گریست اگر چه افسانه ی آشنایی ما پایانش جدای بود و جدا از هم

خوشبخت خواهیم بود و حالا لازم است بگویم

این موضوع را هیچ وقت فراموش نکن و مطمئن باش

که این نامه را سطحی نمی نویسم و چقدر ناراحت کننده است که اگر

روزی بخواهی در صدد دوستی با من بر آیی بنابراین از تو می خواهم

جواب نامه ام را ندهی چون نامه ی تو سراسر

دروغ و تظاهر است و به هیچ وجه نمی توان گفت دارای کمترین

لطف و حرارت است به همین جهت تصمیم گرفتم برای همیشه

تو و یادگار عشقت را فراموش کنم چون دیگر به هیچ وجه نمی توانم

خودم را راضی کنم که دوست تو باشم و دوستت داشته باشم

حالا اگر می خواهی به محبت واقعی من برسی نامه ام را یک خط در میان بخوان

حرف و راز دلتو به کسی نگو!وقتی خودت نمیتونی اونا رو تو دلت نگه داری چطوری ا

ز دیگران انتظار داری که برات نگهش دارن

تقديم به کساني که بي هيچ جرمي آهسته تر از ياس به خواب رفته اند ...

امشب باران به ميهماني چشمانم آمده ...

خسته ام خسته از همه کس و همه چيز حتي از نفس کشيدن...

امروز عقربه هاي ساعت حادثه را برايم به تصوير کشيدند ...

اکنون من با خاطرات نفس گرفته ات زندگي را با آه سردي مي نوازم

شب هایی که با یادت گریستم

                   همه رفتند                   

اکنون نه خالی از آن شور

                         نه حسی از این شعر                          

فکر پرواز مانده در دل

شور و حالم ابریست

 گریه ام بارانیست

در خلونگه شب شعر تو را می جوید

نام تو را می خواند

عطر تو را می بوید

این چه حسی است؟

وای چه شعری است !

که مرغ دل فکر پرواز در چشم تو کرد

شب مرا این چنین مست تو کرد.

روزی سوراخ كوچكی در یك پیله ظاهر شد . شخصی نشست و ساعت ها تقلای پروانه برای بیرون آمدن از سوراخ كوچك پیله را تماشا كرد .آن گاه تقلای پروانه متوقف شد و به نظر رسید كه خسته شده و دیگر نمی تواند به تلاشش ادامه دهد . آن شخص مصمم شد كه به پروانه كمك كند وبا برش قیچی سوراخ پیله را گشاد كرد . پروانه به راحتی از پیله خارج شد ، اما جثه اش ضعیف و بال هایش چروكیده بودند . آن شخص به تماشای پروانه ادامه داد . او انتظار داشت پر پروانه گسترده ومستحكم شود واز جپه او محافظت كند .اما چنین نشد ! در واقع پروانه ناچار شد همه عمر را زیر زمین بخزد و هرگز نتوانست با بال هایش پرواز كند . آن شخص مهربان نفهمید كه ...

محدودیت پیله و تقلا برای خارج شدن از سوراخ ریز آن را خدا برای پروانه قرار داده بود ، تا با آن وسیله مایعی از بدنش ترشح شود وپس از خروج از پیله به او امكان پرواز دهد .

گاهی اوقات در زندگی فقط به تقلا نیاز داریم . اگر خداوند مقرر می كرد بدون هیچ مشكلی زندگی كنیم ، فلج می شدیم به اندازه كافی قوی نمی شدیم و هرگز نمی توانستیم پرواز كنیم . من نیرو خواستم و خداوند مشكلاتی سر راهم قرار داد ، تا قوی شوم .

غروب شد و خورشيد رفت... آفتابگردون دنبال خورشيد مي گشت...

 ناگهان ستاره اي چشمک زد... آقتابگردون سرشو پايين انداخت....

...گلها هرگز خيانت نمي کنن

چون تازه با یک کلاغ کوچولو دوست شده بود:

- من خیلی تنهام آخه فقط شبیه آدمام ولی اونا من و از خودشون نمی

 دانن آخه فکر می کنن من جون

 ندارم.پرنده ها هم فکر می کنن من آدمم می ترسن و پیشم نمی آن.

- خوب من هم خیلی تنهام چون سیاهم پرندهای دیگر باهام دوست

نمی شن.

- باز هم می آی بهم سر بزنی؟ آخه خیلی تنهام.....

- آره هر روز می آم ما خیلی خوشبختیم که هم دیگر را پیدا کردیم...

ولی صدای کشاورز تمام رویای مترسک و کلاغ را خراب کرد:

-خانم فردا یادم بنداز این مترسک را بسوزونیم هم سرما داره شروع می

شه هم پرندها ازش دیگر نمیترسن.

بعد هم با چوب افتاد دنبال کلاغ ولی اشک کلاغ برای مترسک اولین و

 آخرین هدیه عمرش بود که روی لباسش باقی مونده بود.

عشق رازی است مقدس برای کسانی که عاشقند

عشق برای همیشه بی کلام میماند اما ......

برای کسانی که عشق نمی ورزند عشق شوخی

بیرحمانه ای بیش نیست

اي كــاش آهنگ محبت بودم و بــرايت آهنگ عشق را مي سـرودم. اي كاش قطره ي اشك بودم و از چشمهايت جاري مي گشتم. ولي افسوس كه نه آهنگ هستم ونه اشك چشمان پر مهرت. ولي هرچه هستم تا آخـرين قطره ي خـوني كــه در رگ دارم دوستـت دارم

ییییییییی

عزیزم میدونی تفاوت تو با خون در چیه؟

 اینکه خون می ره تو قلبم و بر میگرده اما تو می ری تو قلبم ودیگه بیرون نمیای

هیچ کس ویرانی ام را حس نکرد       وسعت تنهایی ام را حس نکــرد
در میــان خـنــده هـای تـــلـخ مـن       گریه ی پنهانی ام را حس نکـرد
در هجوم لحظه هــای بـی کــسی       درد بی کس ماندنم را حس نکرد
آن که بــا آواز من مانــوس بــود        لحظه ی پایانی ام را حس نکـرد 

يـادتـه يـه روز بهم گفتي : هر وقت خواستي گريه کني بـرو زيـر بـارون که نکنه نامردي اشکاتو ببينه و بهت بخنده ... گفتم اگــه بــارون نبود چـي ؟ گفتي : اگـه چشماي قشنگ تـو بـبـاره آسمون گريش مي گيره ... گفتم : يه خواهش دارم. وقتي آسمون چشمام خواست ببــاره تنهام نـزار. گفتي بــه چشم ... حالا امروز من دارم گـريـه مي کنـم اما آسمون نمي بـاره ... تــو هم اون دور دورا ايستادي و بهم نگاه میکنی ...